Konferencja w siedzibie OECD w Paryżu, 3 listopada 2014 r. – Knowledge Intensive Governance

W dniach 3-5 listopada 2014 uczestniczyłem w konferencji zorganizowanej przez Centre For Educational Research and Innovation przy OECD w Paryżu. Oto streszczenia dwóch wystapień.

Wystąpienie Rien Rowu, Ministerstwo Edukacji w Holandii

Najciekawsze informacje z wystąpienia dotyczyły doświadczeń Holandii (Netherlands Initiative for Education Research (NRo)) w reformie edukacji:

1. Decydenci-politycy nie czytają raportów z badan na temat edukacji („…może to prawda [co jest w raportach], ale ludzie w to nie wierzą...).
2. Eksperymenty w edukacji, jako najlepsza forma doskonalenia się – pod warunkiem, że wiedza o nich będzie upowszechniana. Musimy wiedzieć, dlaczego coś działa lub nie działa.
3. Konsorcja jednostek badawczych i szkół pomagają w poprawie stanu wiedzy na temat edukacji (practice oriented research). Tylko takie konsorcja mogą otrzymać granty badawcze. Trzeba uczynić nauczycieli badaczami.
4. Badania naukowe nad edukacją odbywają się na poziome lokalnym. Są plany centralizacji tego systemu i objęciem nim całego kraju.

Wystąpienie Philipy Cordingley (CUREE)

www.curee.co.uk
 

Jak powstaje wiedza o systemie edukacji?

1. Meta-badania np. w Internecie e-Research.
2. BIG DATA: duże badania porównawcze (PISA, TALIS).
3. Połączenie dobrych badań ilościowych i jakościowych (w przeszłości były one do siebie w opozycji, dzisiaj się uzupełniają).
4. Badania naukowe w edukacji są przede wszystkim finansowane przez państwo.
5. Szkoły powinny stać się obiektami badawczymi.
6. Wyniki badań naukowych niskiej, jakości, o wątpliwej wartości naukowej są czasami bardzo chętnie wykorzystywane w edukacji np. koncepcja STYLÓW UCZENIA SIĘ (jest powszechnie krytykowana przez psychologów) stała się bardzo popularna w Wielkiej Brytanii. Dzieje się tak, POMIMO istnienia dowodów naukowych, że ta koncepcja nie odzwierciedla rzeczywistości.
7. Stworzono w Wielkiej Brytanii Teaching Schools (TS) odpowiedzialne za badania i rozwój w edukacji (projekt finansowany przez Rząd Brytyjski, budżet: 7 mln GBP). Przeprowadzono rekrutacje (88% zainteresowania).
8. Nauczyciele, którzy w Wielkiej Brytanii prowadzili badania naukowe wstydzili się tego przed innymi. Angażowanie się w intelektualne aktywności powoduje groźbę alienacji w środowisko nauczycieli.

Ogólne wrażenie jest takie, że to o czym pisałem już 10 lat temu tzn. o potrzebie zwiększenia nakładów na badania naukowe w edukacji i większego zaangażowania nauczycieli do aktywności badawczych, staje się coraz bardziej oczywistym (coraz mniej egzotycznym) tematem. Miejmy nadzieje, że za kolejne 3-4 lata również do Polski przyjdzie moda projekty badawcze w oświacie.

Sukces systemu edukacji w Finlandii może być wyjaśniony podejściem badawczym stosowanym w uczelniach fińskich kształcących nauczycieli.